Ένα μαύρο t-shirt που να γράφει The Doors
Το θέμα είναι ότι δεν κάνει διαφορά σε όποια γειτονιά κι αν πας, μη σου πω και σε όποια πόλη στη Δύση. Όπως ακριβώς τα γράφει ο Μιχάλης Δέλτα. Κι αν έχεις παιδιά θα αναγνωρίσεις κάτι από τις αγωνίες. Ή έστω το παραμορφωμένο είδωλο σου στον καθρέφτη…
Πολλά απογεύματα κάνω βόλτες στο κέντρο αλλά και στα δυτικά προάστια, στο Περιστέρι στην Πετρούπολη στο Ίλιον και παρατηρώ τις αλλαγές που έχουν γίνει από την εποχή του ‘80 και ‘90 κυρίως στους νέους ανθρώπους.
Δεν έχω δει εδώ και πολλά χρόνια αγόρια ή κορίτσια σε παρέες ή μόνα τους, να φορούν μπλουζάκια με στάμπες από κάποιο συγκρότημα. Ούτε ένα! Ένα μαύρο tshirt που να γράφει The Doors, ή The Smiths, ακόμα και Madonna.
Θα πει κάποιος αυτά αφορούν άλλες εποχές σήμερα τα αγόρια είναι ντυμένα σαν μαύρα playmobil και τα κορίτσια όλα με ίσια μαλλιά, μαύρο μπουστάκι τζιν καυτό σορτς. Μου αρέσει παρόλα αυτά που συμφιλιώνονται με το σώμα τους έστω έτσι μαζικά και ασυνείδητα, αλλά δυστυχώς δεν υπάρχει κανένα ψυχολογικό υπόβαθρο, καμία υπεράσπιση της ύπαρξής τους, η ανάγκη να μάθουν ποιοί είναι, ώστε να μη γίνουν μέρος του συστήματος σαν τους γονείς τους και διαιωνίσουν τα ίδια σφάλματα.
Είναι θλιβερό το ό,τι καμία μουσική δεν αφορά αισθητικά την στάση των νέων απέναντι στις κοινωνικές αγριότητες που αντιμετωπίζουν. Ακούνε μαζί τραπ και σκυλάδικα με αποτέλεσμα να μην αχνοφαίνεται καμία πιθανότητα αφυπνισμένης συνείδησης,καλλιέργεια του πνεύματος, μια γαμημένη ιδεολογία. Απορώ δεν ακούνε έστω Rock μουσική; Δεν γνωρίζουν τη δισκογραφία των Metallica, των U2 ή των Radiohead;
Πουθενά δε συναντάω νέα παιδιά ροκάδες ή άτομα με διαφορετικά μουσικά γούστα. Τα συνοικιακά μπαρ που παίζονταν αυτές οι μουσικές δεν έχουν ζήτηση. Σουβλάκι παντού. Λες και εξαχνώθηκε η εναλλακτική μουσική σκηνή από την αμορφωσιά και τον ναρκισσισμό των ψηφιακών εφαρμογών. Συνταξιούχοι εικοσάρηδες μοιάζουν οι περισσότεροι που έχουν ως κύριο μέλημά τους την απόκτηση των πολλών χρημάτων.
Τα πλουσιόπαιδα σπουδάζουν Οικονομικά στα ακριβότερα πανεπιστήμια του Λονδίνου με δίδακτρα μέχρι και 100.000 ετησίως και η μεσαία τάξη εξουθενώνεται παίζοντας «Στοίχημα» μήπως και τους λυπηθεί η τύχη.
Πώς περιμένουμε μετά να επέλθει ριζική αλλαγή στον πυρήνα της ελληνικής κοινωνικής δομής; Όλη η Ελλάδα απλώνεται σαν χυμένο μαύρο μελάνι με νοοτροπία επιθετική και εχθρική, με την νεοπλουτίστικη έπαρση που καλύπτει την πνευματική φτώχεια, με καταφύγιο σε ακροδεξιές κρυψώνες οργής και μίσους, όπου κυριαρχεί ο συλλογικός φόβος για την ζωή.
Μιχάλης Δέλτα
ΥΓ. Η μόνη περίπτωση να δεις οτιδήποτε σχετικό με τους The Doors είναι από την αμφιλεγόμενη σειρά Stranger things. Αμφιλεγόμενη για κάτι boomers δηλαδή, γιατί οι ντυμένοι σαν μαύρα Playmobil πιτσιρικάδες, το βλέπουν εντελώς αλλιώς…