Για να μην τρελαθώ
Ο μύθος των Βακχών ήταν και θα παραμείνει συγκλονιστικός από μόνος του, νυν και αεί. Δεν έχει ανάγκη από τις δικές μας ερμηνείες και αρχετυπικές αγκυλώσεις. Και η αιρετική ματιά του σκηνοθέτη, κατάμακρα από τη συνήθη ελληνική αισθητική, μας άφησε μια χθόνια αίσθηση, απόκοσμη και απροσδιόριστα οικεία: «Υπήρξες ποτέ ευτυχισμένος;».
Διαβάστε περισσότερα
Σαν παλιό σινεμά που παίζει στη διαπασών στο πίσω στενό, θα ξεδιπλωθεί μπροστά μας η ηθογραφία της εποχής: ο ψευτονταής σύζυγος, η καρτερική γυναίκα (του), ο δοσατζής έμπορας, ο απεχθής εργοδότης, οι άσπονδες γειτόνισσες, οι άφαντοι συγγενείς…
Διαβάστε περισσότερα
Από την κρατική βία και τη διαπλοκή, τη φαλλοκρατία και την πολιτική αναλγησία της 4ης εξουσίας, μέχρι τη «πομπώδη» αλληγορία του βιασμού της αλήθειας, με τον βιασμό της νεαρής δημοσιογράφου από τον διευθυντή του «Βήματος»
Διαβάστε περισσότερα
Κάτι σαν κριτική θεάτρου ή μάλλον απλές έως αδόκιμες σκέψεις για την παράσταση “Φιλοκτήτης” του Σοφοκλή σε σκηνοθεσία Γιώργου Κιμούλη που περιοδεύει αυτό το καλοκαίρι.
Διαβάστε περισσότερα